o

duran bir kapı önüydü

ardına kadar kapalı

en lüks umuma açık tuval,e,tin önünde

dolu çanağından renk çalasınız diye gergin tenine

süresiniz diye hayattan

bir süre

bir motif

bir desen

bir fırça darbesi

o duran bir kapı 

önünden

ardına kadar

No one moves no one gets hurt

yabanıl düşler

soluksuz bir suskunluk var fırtınadan önce
denizi bölen beton dalgakıranların üzerinde salınan manzaralı düş lokantaları
mum ışığında akıyor kaftan kırmızısı gölgesi kadehlerin
dudaklarının kenarından geceye
çatal bıçak şakırtısı ve sahilden daha içeride milyarlarca ampül yanıyor
kırmızı ışıkta hızla durmadan geçiyor ruhlar
kavisli yan yollardan içerlekçe özel alan boşluklarında çitli bahçeler
aslında tüm yerler paftasıyla adacıklar halinde boş bir zihnin içinde
bu gece ölümcül bir suskunluk var denizin üzerinde
belki silip süpürür çeker içine
ve bütün yanan ışıklar söner denizde

sen, sonsuz neden 

varlığı, hayata,harekete dayanan 

uzun, geniş, derin bilinmeyene uzanan

sezdiğim ruh da ölçü kavrayamam 

gücü

kitleyi

sayıyı

alt

orta

yükseği 

siz

kör yanlışlar

zalim gönüller 

aksi ruhlar 

tuhaf tutkular

hasım talih

düşmanca gayret

sağır haset

haris zaman

berbat öfke 

gayretiniz

ne içimdeki istekliliği örtmeye yetecek, ne de perdelemeye gözlerimi