nasılsın ? iyi

sen? iyi

nasılsın? iyi

sen?  iyi

 nasılsın düşes?

bir es hikayesi gibi

nasıl?

düşüncelerin arasına düşüyorum kanıyor her yanım ama iç denizimin bir damla suyunu harcamıyorum yaralarıma ,

öyle... ilk kez (darbelenmiş) gibi, 

kanımın üzerinde oyun oynamaya meylediyor parmaklarım  

bakıyorum, evreni darbeleyenlere ,sonra oyuncaklarıma, 

ne kadar şanslıyım,diyorum....

kaç çocuğa nasip olabilir ki on parmak kızıl oyuncak

hemde hiç benden koparılmayacak...

görülmeyen sınırın az ilerisinde oynarken çok gürültü çıkarıyor diğerleri

kulaklarım çınlıyor

..

.

kendime geldiğimde 

görüyorum ki beşi birden bir demet çiçek gibi yatıyor yerde

diğer iki parçacığı bulamıyorum

yerde yatan elimi bir kır demeti gibi kalan eksik elime alıyorum

acı duyuyorum ancak tüm bunlar bittiğinde kalan varlığımın neşesi tekrar hareketlenecek

..

yinede 

diğer iki parmağımı çalmışlar diye hayıflanıyorum 

...

bir çocuğa nasıl anlatmaya çalışırsan kötülüğü ve nedenlerini öyleyim işte

tam kabusun merkezinde

ve

hep bir nebze uzak her şeye

mümkünse 

es

( her melodinin es i vardır

orada gözlerini kapatıp nefes almalısın yoksa ne öncesini ne de sonrasını hissederek duymuş sayılırsın )