derine
daha da derine doğru gidiyorduk,derim kaburgalarıma yapışmıştı,ciğerlerim yanıyordu,su tüm gücüyle üzerime abanmaya başlamıştı
bileğine tutunmamı ve sakin olmamı söylemişti ancak derinlere indikçe bileğini kavramak konusunda zorlanıyordum,teni gitgide kayganlaşıyordu sanki bir yosuna dönüşüyordu
sıkı tutun diye bağırdı
yapamıyordum parmak uçlarımın yanmaya başladığını hissettim sanki içimde hava kabarçıkları yanarak patlıyordu
  oksijen ..oksijen dedim yanabilen bir madde yanıyorum..yanıyorum..suyun derinliklerinde yanıyorum..
havayı unut dedi..havayı aklından sal..başka türlü nefes alacaksın burada..
  bu suda ateş var bence..bence..artık sana tutunmamalıyım
tanıdığını sandığın havayı unut diye bağırdı..onu bırak
aklımın bedeninde varlık sürmüş olan son hava kırıntılarını bıraktım tüm gözeneklerimden çıkan bu gıdıklayan eğelenceli şeylerin etrafımda dönerek yükselmesini izledim
ona doğru döndüm,gülümsedim
  ne eğlenceli şeyler değil mi !
evet dedi
  ah ! sahi neydi onlar ?
hidrojenden kurtulmaya çalışan oksijenler
  anlamadım!..bi,r,leşenler nasıl ayrışmak istesin ki ?
yosundan parmaklarıyla yüzümü kavradı
keyifle ışıldayan gözleri daha derinde dedi , daha derinde
yeniden bakışacağız