saçlarım daha uzunken uzun uzadıya düşünürken kısa kesmek istiyorum

.

güvenceli bölge/ güve bölgesi


*kavram kaynar kazanda

-sen kimsin?
-sen güvenebileceğim biri misin?
güvenilebilecek olan kimse kendini ne bilsin..


kavramlar ancak gözlemcileri tarafından keşfedildiğinde anlam yüklenir ve özellik kazanırlar, beni doğrudan gözlemleyebiliyorsan kavrayışın ve algılayışınla(ancak o zaman..belki de doğru) biçimlendiriyorsun demektir.

çırpınmaya gerek yok çünkü, bilmek diye bir şey yok,bu gün öyle sanarken yarın olmadığını öğreneceksiniz

kavramlar biçimlerdir ve oldukça kaygandırlar, kimseye onlarla tutunulamaz, eğer bunu dillendirirsek; her cümle kibrinizle başlar ve soru işaretiyle sürer,hiçlenerek biter, üstelik bu soruların içinde kendince cevaplar barındırıyor olmak kişiyi sanrısal bir varlık yapar, zaten bu yüzden kuşkuçuluktan dem vuruyor insanın içi, ana sorun şudur ki ; tasarımlarını tek başına yapanlar sadece ekolarını duyarlar...aynaya baktığında beni görebiliyor musun ? kendini yitirmeden beni de algılaya biliyor musun?

düşüncelerde sezgileri derlesek ve şöyle dolaşsak...  Evren: vaha, vahiy, vahim..eğer evren vahimden ibaret olsa gerçek varlığı olmaz o zaman her şey hayalden ibarettir,bu durumda hayal kuramadığımızı söylüyorsak ; kuramadığımızı söylediğimiz şey yaşamaktır
yada vaha olsa üzerinde bulunduğumuz yer az bulunur bereketli alandır kıymetini bilmek, ayaklarını sağlam basmak gerek
yahut vahiy olsa buyruğun kendisi doğrudan biziz, yine yaşa, yaşa, yaşa



-sen kimsin?

*-kelebek sen misin?

-sen güvenebileceğim biri misin?

*-kaç mevsim edersin?



Ben bir tüyüm açık gökyüzünde

Bu düzlükte dörtnala koşan o mavi atım

Ben parlayan ve suda dolanan o balığım

Ben çayırların sevinci – akşam güneşiyim

Ben rüzgârla oynayan bir kartalım

Ben ışıldayan damlalardan bir güvercinim

Ben en uzak yıldızım

Ben sabahın serinliğiyim

Ben yağmurun vurmasıyım

Ben donmuş kar üzerindeki parıltıyım

Ben ayın göl üzerindeki uzun yansımasıyım

Ben dört renkli bir alevim

Ben görüntüsü alacakaranlıkta kaybolan geyiğim

Yaban kazlarının kış göğünde

Uçarken çizdikleri açıyım

Ben kurt yavrusunun acıkmasıyım

Ben bunları saran rüyayım

Anlıyor musun – ben yaşıyorum ben yaşıyorum

Ben dünya ile iyi ilişkiler içindeyim

Ben güzel olan her şey ile iyi ilişkiler içindeyim

 (Scott Momaday)

yaşayan kimse güvenceyi neylesin



Anlıyor musun? ANLAMA !
ALGILA